| Digital Humanities | Digitalna humanistika. Uvod u istoriju, teoriju i razvoj kulture znanja zasnovane na podacima |
| INFOtheca, Review [pdf] | INFOteka, Naučni rad [pdf] |
| ID: 1.2014.2.2 Number: 2 Volume: XV Month: 04 Year: 2015 UDC: 930.85:004.9 [tmx] [bow] |
Ramón Reichert
Institution: Universität Wien
Mail: ramon.reichert@univie.ac.at | Ramón Reichert
Institucija: Univerzitet u Beču
E-pošta: ramon.reichert@univie.ac.at |
Abstract
Digital humanities is a transdisciplinary scientific area that can be seen both as a research subject and as a methodological tool. It connects humanities with information and communication sciences, that is, it connects the pragmatic (user and programing) dimension with the media historical dimension of information technologies and their usage. The term digital humanities hasn’t been established until the emergence of the Internet and realization of the importance of processing of and research over large data sets. Terms that were used before, such as Humanities Computing and Computer Linguistics have been replaced with the concept of humanities in the context of not only digital surroundings, but also digital artefacts as subjects of interest for scientists in the broad field of social sciences. In this paper, we outlined not only the history of Digital Humanities, but also the history of the ideas of digitization, i.e. converting data into another format of presentation, more complex for humans, but easier for machine, computer processing. It is important to point out that in this nexus of disciplines and scientific areas, avid representatives of digital thought are not in conflict with practitioners of digitization. Both of them, in spite of different traditions, follow the general line of the shared ideology of unfaltering confidence in the scientific truth provided by technology. The aim of this text is to reflect upon that truth from the perspective of socio-cultural historical archaeology of science and media. | Apstrakt
Digitalna humanistika je transdisciplinarna naučna oblast na sredokraći između predmeta istraživanja i metodološkog oruđa. Ona povezuje s jedne strane humanističke, a sa druge strane informatičko-tehničke nauke i plodove njihovih delatnosti odnosno kako pragmatičku (korisničku i programersku) tako i medijsko-istorijsku dimenziju informacionih tehnologija i njihove upotrebe. Sam pojam digitalne humanistike uspostavlja se tek sa pojavom interneta i uviđanjem značaja obrade i istraživanja velikih podataka. Pojmovi koji su ranije bili u upotrebi kao što su kopjuterska humanistika ili računarska lingvistika zamenjeni su pojmom humanistike u kontekstu ne samo digitalnog okruženja već i digitalnih artefakata kao predmeta interesovanja naučnika iz širokog polja društvenih nauka. U ovom tekstu ne skicira se istorija same digitalne humanistike već istorija ideje digita-lizacije tj. prevođenja podataka u drugi, za čoveka kompleksniji format prezentacije radi njihove lakšemašinske tj. računarske obrade. Važno je napomenuti da u ovom kolopletu disciplina i naučnih oblasti vatreni predstavnici digitalne misli nisu u sukobu sa praktičarima digitalizacije. I jedni i drugi, uprkos različitim tradicijama iz kojih potiču, prate generalnu liniju zajedničke idologije nepokolebljivog pouzdanja u naučnu istinu tehnike. Ovaj tekst želi upravo tu istinu da promisli sa stanovišta socio-kulturne istorijske arheologije nauka i medija. |
| Keywords: Digital Humanities, Media theory, Historical methodol-ogy of digitization, History and philosophy of science, Computational linguistics, Actor-Network | Ključne reči: digitalna humanistika, teorija medija, isto-rija metodologija digitalizacije, istorija i filozofija nauke, računarska lingvistika, teorija aktera i mreže |
| Pages: 21-33 | Strane: 22-34 |
Publishing place:
Publisher:
Publishing year: | Mesto izdanja:
Izdavač:
Godina izdanja: |
| Translator: | Prevodilac: |